skip to Main Content

Hoe realistisch is monogamie?

Hoe Realistisch Is Monogamie?

Van jongs af aan wordt ons meegegeven dat een succesvolle relatie bestaat uit twee mensen die alleen met elkaar zijn. Echter, recent onderzoek wijst uit dat mensen in feite niet bestemd zijn om voor altijd verbonden te zijn aan dezelfde partner.

Monogamie is een standaard waarvan we allemaal denken dat die gepast is en ontrouw is “not done”. Weinig mensen denken dat het acceptabel is om meerdere partners in een toegewijde relatie te hebben, “zegt Lucia O’Sullivan, professor psychologie aan de Universiteit van New Brunswick, en onderzoeker seksualiteit en relaties. “Maar de verbazingwekkende paradox daarover is de hoge mate van ontrouw.”

In een studie uit 2015, gepubliceerd in het Journal of Sex Research, ontdekten O’Sullivan en studie-auteur Ashley Thompson dat 30 tot 75 procent van de mannen en 20 tot 68 procent van de vrouwen in de westerse wereld een soort van ontrouw hebben ervaren. De reden dat de cijfers zo breed zijn, is omdat mensen ontrouw anders melden: voor sommigen betekent dit geslachtsgemeenschap, voor anderen kan het kijken naar pornografie of verliefd worden op beroemdheden zijn. O’Sullivan zegt dat wanneer ze naar de cijfers van ontrouw keken, gebaseerd op geslachtgemeenschap, deze bijzonder hoog waren.        


De reden hiervoor is, beweren evolutionaire psychologen, dat we van nature niet geneigd zijn monogaam te zijn. Vraag het maar aan Scarlett Johansson, die in februari aan Playboy heeft toegegeven dat het ‘niet vanzelfsprekend is om een ​​monogaam persoon te zijn’. “Voor mannen is de onderliggende evolutionaire calculus van polygamie duidelijk: de mogelijkheid voor een groter aantal nakomelingen en dus verbeterde evolutionaire fitheid,” schreef David Barash, een evolutionair bioloog en auteur van The Myth of Monogamy, in Time. “Voor vrouwen is de redenering genuanceerder: de mogelijkheid van betere genen voor hun kinderen, verbeterde toegang tot materiële hulpbronnen en sociale vooruitgang.” Volgens die redenering zou een vrouw beter af zijn als de 20e vrouw van een rijke man dan de enige vrouw van een arme.

Dus, hoe zijn we tot deze one-partner-structuur gekomen? Als het voor mannen van groot belang is hun genen zoveel mogelijk door te geven en zoveel mogelijk nakomelingen te krijgen, komt daarbij ook het natuurlijke instinct om deze nakomelingen te beschermen en op te voeden. Zo ontstond langzaam een standaard waarbij een gezinssituatie bestaat uit een vader en moeder die beiden voor de kinderen zorgen.

Naarmate vrouwen meer macht kregen en in staat waren om zichzelf te onderhouden, werd de monogame norm nauwer aangehangen omdat ze meer ruimte hadden om eisen te stellen, merkt O Sullivan op. Dat valt echter ook samen met de toegenomen deelname van vrouwen aan ontrouw, zegt ze, wat teruggaat op haar overtuiging dat “alle kenmerken die gemeenschappelijk zijn voor apen gemeenschappelijk zijn voor ons; in het wild zou je niet veel monogamie zien. “

Je kunt dus prima een monogame relatie aangaan, al is het tegenwoordig zo dat mensen zich er meer van bewust zijn dat er in een 50 jaar huwelijk een situatie kan ontstaan waarin jij of je partner  een misstap zou kunnen begaan, en dit niet direct betekent dat je een slecht huwelijk hebt.

Ja, monogamie is ‘natuurlijk’ voor mensen. Maar in het geval van mensen betekent monogamie niet seksueel verlangen dat beperkt is tot één persoon. Mensen zijn geëvolueerd als ‘sociaal monogaam’, wat betekent dat we een partner kiezen waarmee we paren en tegelijkertijd een verlangen naar andere seksuele partners behouden.

Maar dit is het probleem: we zijn geëvolueerd om naar andere seksuele partners te verlangen, terwijl we onze verbonden partner ervan weerhouden om tegelijkertijd andere seksuele partners te hebben. We willen zelf de vrijbrief om onze verlangens achterna te gaan, maar tegelijkertijd komt er intense jaloezie en bezitterigheid bij kijken wanneer onze partner dezelfde verlangens heeft. Hierdoor gebeurd het vaak dat er geen openheid is binnen de relatie over dit onderwerp, en we onze verlangens voor onszelf houden. Dit resulteert in leugens, geheime verlangens en wantrouw.

Lees meer op global news (bron, EN)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
×Close search
Zoeken